Garncarstwo z Dziewięcierza – wsi, którą dziś dzieli granica – swoje korzenie ma w Potyliczu. To właśnie tam przez pokolenia kształtowała się unikatowa tradycja ceramiczna, będąca ważnym elementem dziedzictwa kulturowego całego regionu Roztocza. Trudno jednak w pełni zrozumieć i opowiedzieć tę historię bez osobistej podróży do miejsca, w którym wszystko się zaczęło.
Dlatego wyruszyliśmy na Ukrainę, by odwiedzić lokalne muzeum i izbę pamięci w Potyliczu – miejsce, w którym tradycja garncarska wciąż jest żywa, pielęgnowana i przekazywana kolejnym pokoleniom. Podczas wizyty mieliśmy okazję podziwiać oryginalną potylicką ceramikę, zachwycającą formą, ornamentyką i kunsztem wykonania, a także wysłuchać niezwykle ciekawych opowieści osób, które do dziś pamiętają rodzinne tradycje związane z tą wyjątkową roztoczańską sztuką.
Bezpośrednie spotkania, rozmowy i możliwość obcowania z autentycznym dziedzictwem pozwoliły nam lepiej zrozumieć ciągłość kulturową, która łączy Potylicz z Dziewięcierzem – mimo współczesnych granic administracyjnych. To doświadczenie utwierdziło nas w przekonaniu, jak ważne jest dokumentowanie, ochrona i twórcze rozwijanie niematerialnego dziedzictwa kulturowego, które stanowi o tożsamości lokalnych społeczności.
Wracamy z tej wizyty pełni energii, nowych pomysłów i inspiracji, przekonani, że to dopiero początek wspólnej drogi. Z całą pewnością nie była to nasza ostatnia wizyta w Potyliczu. Kontakty z Potyliczem oraz Dziewięcierzem po stronie ukraińskiej będziemy systematycznie rozwijać i pogłębiać, widząc w tej współpracy ogromny potencjał dla ochrony i promocji wspólnego dziedzictwa kulturowego regionu.
